ميلاد مسعود قائم آل محمد (ص)، مبارک باد

آن گُلي آمد که عالم را گلستان مي کند

از جمال خود جهان را همچو رضوان مي کند

مي شود نوري در عالم جلوه گر امشب که ماه

از خجالت روي خود در ابر پنهان مي کند

از شبستان نبي شمعي فروزان گشته است

کو جهان را از و جودش نور باران مي کند

آمد آن عيسي دمي امشب بعالم کز دمَش 

جسم بي جان جهان را صاحب جان مي کند

اي که مي گفتي تو با يک گل نمي گردد بهار

بنگر اين گل را که دنيا را گلستان مي کند

بار الها از فراغش طاقت ما گشت طاق 

کي مبدل بر وصال اين شام هجران  مي کند

غم مخور اي دل که مي گردد شب هجران سحر

روي از مشرق عيان آن شمس تابان مي کند

برکند از ريشه بنياد ستم را در جهان

هر بناي ظلم را از ريشه ويران  مي کند

***

ناله کم کن دل ديوانه که يار آمدني است

بي قراري مکن اين قدر قرار آمدني است

گردي از دور بلند است کمي خيره بمان

پلک بر هم منه آخر که سوار آمدني است

کوچه را آب بزن، آينه در دست بگير

سور? وصل بخوان زان که نگار آمدني است

رقص شمشير به دستان بلندش زيباست

آخرين حيدر اين ايل و تبار آمدني است

زود اسپند نما دود که چشمش نزنند

يوسفم را که در اين شهر و ديار آمدني است

***

اي ديده خيره از جبروت و جلال تو

خلقت همه به ياد ندارد مثال تو

صبح از دميدن تو دميدن گرفته است

شب فرصتي براي تماشاي حال تو

ماه از هلال روي تو پرتو گرفته است 

خورشيد آفريده شده از جمال تو

هر روز، روز نيم? شعبان عاشق است

هر روز، انتظار فرج تا وصال تو

***

دلي را نديدم زعشقت نلرزد

به شام فراقت تمام وجودم

همه کهکشان ها به زير پرم بود

چو بال دلم را به عشقت گشودم

تو احساس نابي به شعر تر من

تو جاري عشقي به تار و به پودم

تو در يايي آبي، منم قطره هرگز

که بي تو ندارد بقايي و جودم

در قرآن کريم، متجاوز از 133 آيه را بزرگان و مفسرين شيعه و سني مربوط به حضرت مهدي عليه السلام دانسته اند. از جمله خداوند متعال در سوره ي صف آيه 9 ميفرمايد: « هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‏ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ» او كسى است كه رسول خود را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر همه اديان غالب سازد، هر چند مشركان كراهت داشته باشند.

در قرآن مجيد، خداوند وعده غلبه و پيروزي اسلام را بر تمام اديان جهان داده است، که منظور غلبه خارجي و عيني است. از امام صادق عليه السلام، در تفسير آيه چنين نقل شده است: «والله ما نزل تأويلها بعد و لاينزل تأويلهاي حتي يخرج القائم فاذا خرج القائم لم يبق کافر بالله العظيم.» (تفسير نور الثقلين ج2، ص 211) به خدا سوگند، هنوز مضمون اين آيه در مرحله نهائي تحقق نيافته است و تنها زماني تحقق مي پذيرد که حضرت قائم عليه السلام، خروج کند و به هنگامي که او قيام نمايد، کافري نسبت به خداوند در تمام جهان باقي نمي ماند. در حديثي در منابع اهل سنت از ابو هريره نقل شده است که منظور از جمله «ليظهره علي الدين کله» خروج عيسي بن مريم عليه السلام است، و مي دانيم که خروج عيسي بن مريم عليه السلام، طبق روايات اسلامي، به هنگام قيام حضرت مهدي (ع) است. که عيسي بن مريم به امام عليه السلام، اقتدا مي کندو پشت سر آن حضرت نماز مي خواند. ظهور حضرت زماني اتفاق مي افتد که مردم در مشکلات و سختي هاي فراوان بسر مي برند، و با يأس از مکاتب بشري و حکومت هاي خود، در انتظار قيام منجي موعود به سر مي برند، و به همين جهت در برابر امام عليه السلام، سر تسليم و خضوع فرود مي آورند، و زمام امور خويش را به دست توان مند و کار گشايي او مي سپارند، بدان اميد که نجات و نيک بختي بشريت را تضمين نمايد و در عمل نيز چنين خواهد شد. و آن حضرت ريشه فقر و ظلم و نابرابري، و فساد را ....را خواهد کند و حکام جور را به سزايش خواهد رسانيد و خداوند نيز محبت و عشق آن حضرت را در دل مردم خواهد افکند و آنان با او بيعت کرده و گرد او جمع خواهند شد.

متجاوز از شش هزار روايت در کتب شيعه و سني راجع به حضرت مهدي عليه السلام، نقل شده است که در زمينه هاي امامت، غيبت، ظهور و کيفيت حکومت آن حضرت، و اينکه او امام دوازدهم است، مي باشد،(براي آگاهي بيشتر به کتاب متخب الاثر مراجعه شود.) از آن جمله پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه وآله وسلم مي فرمايد:«لا تَقُومُ السَّاعَ?ُ حَتَّي يَقُومَ قائِمٌ لِلحَقِّ مِنَّا وَ ذلِکَ حِينَ يَأذَنُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ وَ مَنْ تَبِعَهُ نَجا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهُ هَلَکَ»، «(شيخ صدوق، عيون اخبار الرضا عليه السلام، ج 2، ص 59 ؛  کشف الغم?، ج 2، ص 459 .) قيامت بر پا نمي شود تا اينکه قيام کننده ي به حق از خاندان ما قيام کند و اين هنگامي است که خداوند به او اجازه فرمايد و هر کس از او پيروي کند، نجات مييابد و هر کس از او سرپيچد، هلاک خواهد شد.

انتظارات امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف)، از پيروانش

اگر ما بخواهيم واقعا پيرو حضرت باشيم بايد ببينيم که آن حضرت از ما چه انتظاراتي دارد، تا بتوانيم انتظارات حضرت را بر آورده سازيم، و از پيروان واقعي حضرت باشيم. انتظارات حضرت در دعاي معروفي که از حضرت رسيده است، بيان شده است.كفعمى در كتاب «مصباح» فرموده است: اين دعاى حضرت مهدى (عج) است: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا تَوْفِيقَ الطَّاعَةِ وَ بُعْدَ الْمَعْصِيَةِ وَ صِدْقَ النِّيَّةِ وَ عِرْفَانَ الْحُرْمَةِ وَ أَكْرِمْنَا بِالهُدَى وَ الاسْتِقَامَةِ وَ سَدِّدْ أَلْسِنَتَنَا بِالصَّوَابِ وَ الْحِكْمَةِ وَ امْلَأْ قُلُوبَنَا بِالْعِلْمِ وَ الْمَعْرِفَةِ وَ طَهِّرْ بُطُونَنَا مِنَ الْحَرَامِ وَ الشُّبْهَةِ وَ اكْفُفْ أَيْدِيَنَا عَنِ الظُّلْمِ وَ السِّرْقَةِ وَ اغْضُضْ أَبْصَارَنَا عَنِ الْفُجُورِ وَ الْخِيَانَةِ وَ اسْدُدْ أَسْمَاعَنَا عَنِ اللَّغْوِ وَ الْغِيبَةِ وَ تَفَضَّلْ عَلَى عُلَمَائِنَا بِالزُّهْدِ وَ النَّصِيحَةِ وَ عَلَى الْمُتَعَلِّمِينَ بِالْجُهْدِ وَ الرَّغْبَةِ وَ عَلَى الْمُسْتَمِعِينَ بِالاتِّبَاعِ وَ الْمَوْعِظَةِ وَ عَلَى مَرْضَى الْمُسْلِمِينَ بِالشِّفَاءِ وَ الرَّاحَةِ وَ عَلَى مَوْتَاهُمْ بِالرَّأْفَةِ وَ الرَّحْمَةِ،

خدايا، توفيق فرمان برى، و دورى از نافرمانى، و درستى نهاد و شناخت واجبات را روزى ما بدار و ما را به هدايت و پايدارى گرامى دار، و زبانمان را به راستگويى و حكمت استوار ساز، و دل هايمان را از دانش و بينش پر كن، و شكم هايمان را از حرام و شبهه پاك فرما، و دستانمان را از ستم و دردى بازدار و ديدگانما را از ناپاكى و خيانت فرو بند، و گوش هايمان را از شنيدن بيهوده و غيبت ببند، و و بر دانشمندان مان زهد و خيرخواهى و بر دانش آموزان تلاش و شوق، و بر شنوندگان پيروى و پندآموزى، و بر بيماران شفا و آرامش، و بر مردگان مهر و رحمت،

وَ عَلَى مَشَايِخِنَا بِالْوَقَارِ وَ السَّكِينَةِ وَ عَلَى الشَّبَابِ بِالْإِنَابَةِ وَ التَّوْبَةِ وَ عَلَى النِّسَاءِ بِالْحَيَاءِ وَ الْعِفَّةِ وَ عَلَى الْأَغْنِيَاءِ بِالتَّوَاضُعِ وَ السَّعَةِ وَ عَلَى الْفُقَرَاءِ بِالصَّبْرِ وَ الْقَنَاعَةِ وَ عَلَى الْغُزَاةِ بِالنَّصْرِ وَ الْغَلَبَةِ وَ عَلَى الْأُسَرَاءِ بِالْخَلاصِ وَ الرَّاحَةِ وَ عَلَى الْأُمَرَاءِ بِالْعَدْلِ وَ الشَّفَقَةِ وَ عَلَى الرَّعِيَّةِ بِالْإِنْصَافِ وَ حُسْنِ السِّيرَةِ وَ بَارِكْ لِلْحُجَّاجِ وَ الزُّوَّارِ فِي الزَّادِ وَ النَّفَقَةِ وَ اقْضِ مَا أَوْجَبْتَ عَلَيْهِمْ مِنَ الْحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ بِفَضْلِكَ وَ رَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

و بر پيران متانت و آرامش، و بر جوانان بازگشت و توبه و بر زنان حيا و پاكدامنى و بر ثروتمندان فروتنى و گشادگى، و بر تنگدستان شكيبايي و قناعت، و بر جنگجويان نصر و پيروزى، و بر اسيران آزادى و راحتى، و بر حاكمان دادگسترى و دلسوزى، و بر زيردستان انصاف و خوش رفتارى تفضّل فرما، و حاجيان و زيارت كنندگان را در زاد و خرجى بركت ده، و آنچه را بر ايشان از حج و عمره واجب كردى توفيق اتمام عنايت كن به فضل و رحمتت اى مهربان ترين مهربانان. والسلام عليکم ورحم? الله.